Jujitsu – japońska szkoła

www.uks.olsztyn.pl

Jujitsu to tradycyjna japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami. Tradycyjne jujitsu nie było sztuką walki przeznaczoną wyłącznie do obrony. Miało skutecznie „zniszczyć” przeciwnika i do minimum zmniejszyć możliwość kontrataku. Nie istniało pojęcie „zakazanych technik”. Pełen zakres technik jujitsu obejmował chwyty, rzuty, trzymania, dźwignie, duszenia, uderzenia, kopnięcia oraz ataki na punkty witalne. Systemy jujitsu wyznają zasadę: „ustępliwość pokonuje siłę”, „elastyczną ustępliwością pokonać twardą siłę”. Na bazie tej koncepcji wziął się pogląd, że chcąc pokonać silniejszego, słaby nie powinien mu stawiać oporu.

Taka postawa w walce przyjęła się jako zasada, że słabszy musi ustąpić, dać się popchnąć lub pociągnąć, aby zniwelować przewagę przeciwnika. Jedna z późniejszych koncepcji jujitsu zapoczątkowana w okresie Meiji (koniec XIX w.) to znana zasada:”ustąp, aby zwyciężyć”. Później na początku XX w. na bazie judo dołączono kolejną zasadę; „minimum wysiłku, maksimum skuteczności”. Istnieje też trzecia, przyjęta głównie przez szkoły oparte na goshin-jitsu (samoobrona judo): „czynić dobro sobie nawzajem, dla dobra ogółu”. Obecnie większość pozajapońskich szkół jujitsu wprowadza do szkolenia rozwinięte techniki i elementy innych, często lokalnych systemów walki wręcz, dostosowane do potrzeb policji, wojska, czy też realnej samoobrony.